Defne Samyeli, kızları; Deren Talu ve Derin Talu ile oturduğu rezidansın yönetimine tepki gösterdi. Sosyal medya hesabından açıklama yapan Samyeli, 5 yıldır yaşadığı bu binada yangın alarmının çalışmadığını söyleyerek adeta isyan etti. İsyan eden Defne Samyeli, X hesabından şu ifadeleri kullandı: “Bu bir ihbar yazısıdır. Haftalardır yazsam yazmasam mı diye düşünüyorum; bu ağır gündemden vakit almamak adına ama Kartalkaya yangının birinci yıl dönümü geldi geçti bile. O konu malumunuz. Milletçe genel tavrımız böyle elim olayları önlemek için tedbirlerin takipçisi olmak yerine sonradan kahrolup üzülmek. İhbar ettiğim konu, benim içinde yaşadığım binada beni, ailemi ve diğer yüzlerce kişiyi ilgilendiriyor. Yaşadığım rezidans binasında kiracı olarak oturuyorum. Beşinci senem oldu; ben geldiğimden beri bu binada yangın alarmı çalışmıyor. Bundan iki yıl önceydi. Bizim katta bir yangın çıkmış. Sabaha karşı 04:00’de resepsiyonun bizim duvara monte edilmiş iletişim telefonuna kızım Derin cevap vermese, haberimiz bile olmayacaktı. Kapımıza güm güm vuran bir güvenlik görevlisi (ki sonra kendisi hastanelik oldu dumandan) bize binayı acil terk etmemizi, yoksa dumandan boğulacağımızı söyledi. Salonu duman basmış, göz gözü görmüyor. Bir de bu binadaki dairelerde açılan pencere yok. ‘vasistas’ diye tabir edilen az miktarda havalandırma penceresi var. Normal zamanda oksijen almamıza bile yetmiyor. Üzerimizde pijamalar, apar topar kedimizi kutuya koyduk, yangın merdiveninden aşağı inenlere katıldık. Kısa versiyon anlatayım; normal şartlarda, yani alarmın çalıştığı bir dünyada insanların haberi olup da o merdivenlere akın etse orada zaten izdiham olur. Bu, bir.”

“İkincisi ve esas vahim olanı; insanların yangın çıktığından haberdar dahi olmamaları. Bu yazıyı şimdi yazmamın nedeniyse şu... Yılbaşından az önce yazıyla bize bir yangın tatbikatı yapacakları bilgisini verdiler. Sevindim doğrusu. Evde o gün usta çalışıyordu (her gün bir tamirat var patlayan borulardan bu arada); dedik ki madem saat 15:00’de tatbikat var. Herkes hazırlıklı olsun evde. Saat oldu 15:30 alarm yok, ses yok seda yok. Resepsiyonu aradım. “Ne oldu bizim tatbikat?” diye sordum. Tedirgin bir sesle; “Defne Hanım şu an yapılıyor” dediler. “Ne yapılıyor?” dedim. Asansörler durdurulmuş. "Dairesinden inen var mı?" diye sordum. "Yok." Devam ettim, “Peki ya alarm?”... Cevap; "Çalışmıyor." Üzerinden bir ay geçti. Bu bir ayda neler eksikmiş, hangi hızda nasıl telafi ediliyor? Açıklama bekliyorum, sadece kendimin değil burada oturan herkesin can güvenliğini önemseyen birisi olarak. Bir muhatap yok. Kendisin ‘bina yöneticisi’ diye tanımlayan muhasebe görevlisi bana telefonda kaba bir üslupla ‘Hepinize ayrıntılı e-mail gönderilecek bu konuda’ dedi. Öyle bir bilgilendirme metni bugüne kadar gelmedi. Tek bir e-mail gelmiş konuyla ilgili. O da tatbikat günü. ‘Yangın tahliye tatbikatı başarıyla tamamlandı’ diye… Güler misiniz, ağlar mısınız? Bu binada, 1000 kişi yaşıyor. Küçük çocuklar, aileler, hayvanlar var. Ben, telefon numarasını bildiğim tanıdıklarıma teker teker telefon ettim o gece, beklediğimiz resepsiyondan. Sonra birkaç görevlinin üstün çabası ve itfaiyenin gelmesi ile yangın söndürüldü. Alarmın neden çalışmadığı ile ilgili o gece ve onu takip eden aylar boyunca ısrarlı şekilde konunun takipçisi oldum. Binada maaşlı çalışan teknik servis elemanlarından öğrendiğim kadarıyla, yönetim tarafından binada yaşayanlara bu konuda bilgi vermemeleri, ve hatta bizimle pek muhatap olmamaları telkin edilmiş. Bina yönetimi demişken, bu binanın bir yöneticisi de yok. Çünkü yönetici olarak gelen, en fazla bir ay dayanıyor. Diğer komşularımla bina sorunları üzerine ne zaman konuşsak bu konuyu gündeme getirmeme rağmen binanın genel sorunlarını geçtim yangın alarmının çalışmaması konusunda genel bir vurdumduymazlık söz konusu. Buna da inanamıyorum, vurgulamak isterim. Klasik ülkem tablosu ama konu can güvenliği konusu. Bunu şimdi ciddiye almazsak, ne zaman alacağız?”

Kaynak: www.magazinci.com - 29.01.2026